इत्यादी कलाकारांना या संस्थांनी ब्रॅडींग केल्यामुळे त्याचा खरोखरच लाभ त्या संस्थांना झाला असे चित्र उभे आहे. तसे जर का झाले नसते तर इतक्या मोठ्या प्रमाणावर मराठी कलाकरांना जास्तीत जास्त मराठी संस्थांनी ब्रॅन्ड अम्बेसेडर म्हणून घेतलेच नसते. खरं पहायला गेलं तर यातले यशाचे गमक असे म्हणता येईल की मराठी मध्यम वर्गीय माणसाला इतर माणसांच्या तुलनेत जास्त प्रमाणात आर्थिक स्थैर्य प्राप्‍त झाले आहे. कदाचित IT, Banking, डॉक्टरीपेशा वा इतर सर्वच क्षेत्रात मराठी माणसाने नेत्रदिपक प्रगती केली आहे. त्यामुळेच मराठी कलाकारांना हा पैसे कमवण्याचा जोड (मोठा) धंदा मिळाला आहे.
खरंच ही नेत्रदिपक प्रगती फक्‍त मराठी कलाकारांनीच केली आहे असे सुखद चित्र आता तरी दिसत आहे. आज पहायला गेलं तर मराठी इंडस्ट्रीपेक्षा हिन्दी फिल्म इंडस्ट्री सगळ्याच बाबतीत फार मोठी आहे. तरी पण हाताच्या बोटावर मोजता येणारेच कलाकार स्वत:ला ब्रॅन्ड ऍम्बेसेडर्स हे पद मिळवुन देऊ शकले आहेत. त्यामानाने मराठीतील कलाकार मंडळीच (म्हणजे जे फक्‍त Acting करतात) नव्हे, तर संगीत, गायन, सुत्रसंचालन या अश्या विविध क्षेत्रातील कलाकार सुद्धा ब्रॅन्ड ऍम्बेसेडर्स म्हणुन विविध संस्थांसाठी काम करत आहेत. हिन्दीतील कलाकार Ads करत असतील पण ब्रॅन्ड ऍम्बेसेडर्स पद मिळविण्याच्या बाबतीत ते मराठी कलाकारांच्या तुलनेत मागे आहेत.
चला ब्रॅन्ड ऍम्बेसेडर्स पद मिळविण्याच्या क्षेत्रात मराठी कलाकारांनी केलेली ही कामगिरी म्हणजे त्यांची लोकप्रियता ही हिन्दी कलाकारांपेक्षा जास्त आहे ह्याचे दयोतक आहे. म्हणुनच मराठी कलाकारांना ब्रॅन्ड ऍम्बेसेडर्स पद मिळविण्यासाठी सुगीचे दिवस आले आहेत असे म्हणता येईल. मराठी कलाकार या मिळालेल्या संधीचे सोने करील यात तिळ मात्र शंका नाही.